Aslan yeğenim

Sevgili arslan yeğenim koçum, çok sevgili biricik ablacığımın nam-ı diğer "Deniz Anasının" ve bizlerin ilk yavrusu ;

Zor zamanlardı, sevgili dayıcığın zor bir dönem geçiriyordu, üzerine sevgili anneannenin hastalığı bizleri maddi ve manevi bir hayli zorlamıştı,

ailemize bir bebek bir huzur parçası gelecek biraz yüzümüz gülecek derken, aman Allahım o da ne; Arslan yeğenim bir bebek arslan o kadar kükrer miymiş hiç :)

Ne ev bıraktın, ne apartman bıraktın, ne de sokak :)

Tabii bunlar işin şaka olduğu kadar gerçek olan kısımları :)

Bir gün yine evde ev hanımlığı yapıyorum, hafızam biraz zayıfladığı için detayları hatırlayamayabilirim. Seni bana bırakmışlardı, seni salonda koltuğa yatırdım mışıl mışıl uyudun,

bende bulaşık çamaşır rutin ev işleriyle uğraşırkene :) sen bi güzel koltuğu batır, neyse koltuğun yüzleriyle olan mücadelemizi baban çok iyi bilir.

Sıradan bir minder değil, işkence için özenle seçilmiş sanki :) Onları çıkardım yıkadım minderleri sildim sana da bi güzel nasıhat ettim aklım sıra,

seni odana bırakıp bulaşığa geri döndükten bir kaç dk sonra da elinde iç çamaşırınla gelip : "Dayı bunları da yıka" diye bana seslenmez misin! Aman Allahım !

Koridor, oda ve çamaşırlar batmış...

Yani anlayacağın namaza oruca kurana ve özellikle tasavvufa yönelişimde senin etkin çok büyüktür, nefis terbiyesi için sabırla önce tuvalet temizletirlermiş.

Bir de baktım nefis terbiyesinde zirvelere oynuyorum :)

Allah senden razı olsun, sana borcum çok büyük Sevgili Denizim. Bunlar aramızda geçen binlerce anının sadece bir kaçı.

Sen ailemizin ilk bebeğisin ve senden sonra doğan her evladımızın biricik abisisin ve annen çok iyi bilir büyük olmak çok büyük sorumluluk ister :)

Ben sende bu ışığı görüyorum, Allah yar ve yardımcın olsun, Allah ömrünü hayırlı ve bereketli kılsın, bilesin ki hepimiz hayat denen bu sınavda bir öğle vakti kadar kalıcıyız,

bu kısa ama sonsuzluğu kazandıracak kadar değerli zamanı en iyi şekilde geçirebilmen dileği ve duası ile ..

Sevgili Dayıcın Onur..