29 Ekim 2008 Çarşamba

Artık ağlamıyorum


Artık beni kaldırın diye ağlamıyorum ki kendim kalkabiliyorum, bakın.

Hem ben acıkınca bile ağlamıyorum, annemi istiyorum, o anlıyor. Uykum gelince de ağlamıyorum, gözümü ovuşturuyorum, uyutuyorlar.. Büyümek böyle bir şeymiş.

(Maaşşallah diyelim oğluma)

Hiç yorum yok: